Yıl seçin
Dizim kanamıştı herhalde. Muhakkak dizimdir. Çünkü çok düşerdim evvelden. Çocuklar utanmaz düştüğünde, büyükler gibi değillerdir, düşebilirler. Dizimdeki sıyrıkta tomurcuklanan kırmızı damlaya dikkatle baktığımı hatırlıyorum. Sonra parmağımla alıvermiştim o küçük tomurcuğu. Sanki sessizce zıplamıştı parmağımın ucuna. Uzun uzun baktığımı hatırlıyorum. Ama …
“Sen bu ülkenin garnitürüsün!” (25. 7. 2007) diyerek gitmiştim tatile. O yazıya, Tayyip Bey’in çok yakında “führer’leşeceğini” söylediğim için kızdılar… İslâmî muhafazakârlığın artık kendini çekincesiz dayatacağını söylediğim için kızdılar… İktidarın pek yakında “ya bizim gibi olacaksın ya da hiç olmayacaksın” …
İstanbul’daki entelektüel çevreler, ekseriyetle, Ankara’da yapılan mitingden pek hoşlanmadılar. Hrant’ın ölümünün ardından yükselen milliyetçi, hatta ırkçı dalgaya çanak tutan militarist, neredeyse faşizan mitinglerin, tepkilerin bir devamı olduğunu sandılar. Oysa miting, laiklik saplantılı ve onun kadar önemli başka hiçbir derdi olmayan …
Mahalli bir spor kulübünün, kendilerini üç büyüklerden birine hazırlayan yöneticileri olduklarını tahmin ediyorum. Öğlen rakısı içiyorlardı Boğaz’da. Alçakgönüllü, küçük bir Anadolu yakası meyhanesinde. Rakı bitmişti de güveçte helvalarını ekmekle sıyıra sıyıra yiyorlardı. Hava güneşliydi. Deniz kıyısına atılmış masalardan birindeydiler. Velhasıl …
Yaşar Kemal, Tilda ve bütün “sıra arkadaşları” için… “Biz namuslu yaşadık Tilda. İyi insanlar olduk.” Bu, en uzun cümlesidir Türkçe’nin. Yaşar Kemal’in ölen eşi Tilda’nın mezarı başında söylediği. En uzun romandan daha uzun, en ağırından daha taş. * * *
