Yıl seçin
Orhan Yalçın Gültekin Bazen bir tek insan bir şehri sevdirebilir size… Diyarbakır’ı sevmemi sağlayan da bir tek insandı başlangıçta: Eniştem Turhan Tekin. Sonra 1969 yılı… Diyarbakır’a kaçış ve umut şehrimle tanışma… Adil Tekin dede ile tanışma… Başka güzel insanlar, yiğit, …
oğlum ehsan! ana heyran nasılsan? ne haldasan? biz seni aramasah sormasah sen bizi ne arisan ne de sorisan sen ne hersiz bir evlatmişsan bemırad olmiyasan hahın kızinan gezisen dolaşisan edemisen anan mektup yazasan? heç allah’tan korhmisan bizi merahta bırahisan? dünegın …
“Bir taşla iki kuş avlamak” dedikleri bu olsa gerek. hem bir eski ve yıkılmaya yüz tutmuş evi tarihi ve kültürel mirası korumak adına kurtarmak işi, hem de bu işi bir çocuk kütüphanesi ile taçlandırmak düşüncesi. Doğrusu paylaşılmaya aday bir düşünce. …
Orhan Yalçın Gültekin Alkolik bir babanın aile-içi şiddetine henüz bir ilkokul beşinci sınıf öğrencisiyken yeter demişim ve evden dışarıya fırlamışız. Gideceğimiz, barınabileceğimiz tek yer teyzemin-eniştemin yanı görünüyor. 1969’un kışa dönen bir sonbahar gününde yola çıkıyoruz İstanbul’dan Urfa Cesur otobüsüyle, ana’nem, …
