Ölmeme Günü

Her yıl 26 Mart gününü “Ölmeme Günü” olarak kutlayan üstadlarımız Cemal Süreya, Turgut Uyar, Edip Cansever ve niceleri Eski Rumelihisarı Avcılar Lokantası’na gider içki içer, sohbet ederlermiş. Gecenin sonunda bir içki şişesi alınır, bir sonraki ‘ölmeme günü’nün tarihi atılır ve o gün geldiğinde yani bir sonraki ‘Ölmeme Günü’nde o içki açılır, içilir ve gecenin sonunda bir kez daha bir sonraki ‘Ölmeme Günü’ için içki alınır, tarihi atılırmış.

Son ‘Ölmeme Günü’, 26 Mart 1985 yılında yapılmıştır. 22 Ağustos 1985 tarihinde Turgut Uyar’ın vefatının ardından bir daha bu dostlar “Ölmeme Günü”nde bir araya gelmemişlerdir.

Fotoğraftakiler: Can Yücel, Salim Şengil, Edip Cansever, Tomris Uyar, Muhteşem Sünter. Sağ taraf, arkadan öne, İsa Çelik , Mehmetcan Köksal, Turgut Uyar, Dürnev Tunaseli, Nezihe Meriç, Ömer Uluç, Tunga Uyar.

Kaynak: Kafam Karışık

Mendilimde Kan Sesleri

Edip Cansever

Her yere yetişilir
Hiçbir şeye geç kalınmaz ama
Çocuğum beni bağışla
Ahmet Abi sen de bağışla
Boynu bükük duruyorsam eğer
İçimden öyle geldiği için değil
Ama hiç değil
Ah güzel Ahmet abim benim
İnsan yaşadığı yere benzer
O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer
Suyunda yüzen balığa
Toprağını iten çiçeğe
Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine Okumaya devam et Mendilimde Kan Sesleri

Gül Kokuyorsun

Edip Cansever

Gül kokuyorsun bir de
Amansız, acımasız kokuyorsun
Gittikçe daha keskin kokuyorsun, daha yoğun
Dayanılmaz bir şey oluyorsun, biliyorsun
Hırçın hırçın, pembe pembe
Öfkeli öfkeli gül
Gül kokuyorsun nefes nefese.
Okumaya devam et Gül Kokuyorsun