aziz erim

adil tekin’in anısına

kirli bir kış gecesi
memleketin şarkısına fit olmuş
yalınkılıç sesiyle
pos bıyıklı paralı vatansever
kir ve kanla beslenmiş..

beynim resmi tutanaklarda rehin
gürültülü öpüşlerin uçarı imgesinde, ipotekli
yarelerimin üzerine düşüyor dudakların
dudakların yareleniyor…

şehr-i diyaribekir
suratı çökük şehr-i yalan
kundaklayıp koynumda sakladım…

korktum surlarının haraplığından
caddelerin is ve ekşi kebap kokularından…
karanlığın yüreğime korku saldı
korktum paralı kabadayılarından…

akrebi boğum,
yılanı sevdalı şehir
pesao ömrü boyunca lizbonu yazdı
orhan veli istanbul’u
arif ihaneti kalemledi
ve sen diyaribekiri resmeyledin adil
ihaneti resmeyleyebildin mi?
yatısız akşamların hükümranlığında…