‘Post’ Kemalist CHP ile İlk Seçim!

prof. dr. yakup kepenek

yerel seçimlere gidilirken sağcı basın seviniyordu. çünkü chp ilk kez bir seçime “post kemalist” politikalarla katılıyordu. chp genel başkanının “kara çarşaf” açılımıyla başlayan yaklaşımlarına dayanarak sağcıları mutlu kılan nokta, chp’nin de artık siyasal islamcı çizgiye çekildiğidir!

***

seçim sonuçları bir yana, ana soru şudur: sağcıların alkışladığı “post kemalist bir chp” türkiye siyasetinde yer bulabilir mi?

öznel ve nesnel koşullar bu soruya olumlu yanıt verilmesini engelliyor.

kaldı ki chp’de “post kemalist” anlayışın başarılı olmasının yolu, chp’den değil, siyasal islam’ın partisi akp’den geçiyor.

eğer, akp iktidarı, “siyasal islamlaşma sürecinin” ısrarcısı olmasaydı, tersine toplumun laik ve çağdaş yaşam anlayışıyla gelişmesine ve uygarlığın aydınlık yolunda ilerlemesine destek olsaydı; cumhuriyet’in temel değerlerini sahiplenseydi, siyaset doğal akışında yol alırdı. chp’nin siyasal islamcılığı da anlamsızlaşırdı.

ancak gidiş tam tersi yöndedir. anayasa mahkemesi’nin “odak” kararında vurgulandığı gibi temel göstergeler, akp’nin siyasal islamcılığı, hızla toplumun yaşamının her alanına kaskatı bir biçimde yerleştirmeye çalıştığının kanıtıdır. yalnızca, devlette kadrolaşma ısrarlarının boyutları ve eğitime ve bilime bakışıyla bile -ki tübitak bunun çok sayıda örneklerinden sadece biridir- akp, her geçen gün siyasetin “alanının tamamını” siyasal islamcı kılıyor. bu alanın ya da yolun sonu görünmüyor.

bu nedenle, chp’nin “post kemalist” dönüşüm geçirmesini ısrarla isteyen sonra da bu duruma geldiği için alkışlayanlar, öncelikle, akp’nin de “post islamcı” bir dönüşüm geçirmesini istemesini bilmelidirler. eğer birileri “post” olacaksa, ilk ve ilke olarak “post olması gereken” siyasal islam’dır!

***

sağcılar bununla da kalmıyor. “post kemalist politikalar sosyal demokrasiye daha yakındır” diyerek geleceğin chp’sinin de yolunu çiziyor. chp kemalizm’den vazgeçerek “siyasal islam’ın” sol ayağı olacaktır.

bu tür bir bileşimin solun sulandığı kaynaklarla uzaktan-yakından bir ilişkisi kurulamaz. kaldı ki, neden “solcu olmak için önce siyasal islamcı olmak” gerekiyor; siyasal islam solculuğun “önkoşulu” oluyor?

chp ne zaman ki, siyasal hakların ekonomik haklarla tamamlanmasında ısrar etti; grevli, toplu iş sözleşmeli sendikal hakları savundu; yargı bağımsızlığı, basın özgürlüğü ve üniversite özerkliği kavramlarını ülke gündemine yerleştirdi; altı okun “halkçılık” ayağını kıpırdattı; “sosyal adaleti” beyinlere yerleştirmeye girişti; “toprak işleyenin su kullananın” dedi; özellikle de kendi içinde demokratik katılımcılığı ilke edindi ve bütün bunları cumhuriyet çağdaşlaşmasının “doğal uzantıları” olarak yaptı; işte o zaman, 1970’lerde, sosyal demokrat bir kimlik kazandı ve gerçekten güçlendi.

bugün, kendi öz geçmişinin güçlü tepelerinden “geleceğe” bakarak ülkeyi ve yerküreyi doğru yorumlayacak çağdaş sosyal demokrasiyi özümsemiş, demokratikleşme ile ekonomik gelişmeyi “birlikte” gerçekleştirecek ve buna “öncülük” edecek bir chp’ye ülkenin her zamankinden daha çok gereksinimi vardır. bu, sağlanmalıdır.

sağcılar hiç sevinmesin, kemalizm post olmaz, çünkü o cumhuriyet çağdaşlaşmasının mayasıdır.

ama genel başkanı tarafından küçültülmüş; kadroları, kırılmış dökülmüş; taraftarları umutsuzlaştırılmış; siyasal islamcı yazarların ellerinde oyuncak edilmiş, ideolojisiz ve kimliksiz bugünkü haliyle kalacak bir chp, — seçimde aldığı sonuç ne olursa olsun– gerçekten “post” olur!

izin verilmemesi gereken budur!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s