belgin
(dayısı cihan alptekin’i tanıma olanağı bulamayan yeğeni)
köydeki evin salonunda bir fotoğraf asılıydı.
fotoğrafta, parmaklıklı pencerenin önünde bedenini sıkıştırmış, gülen gözleriyle bir adam otururdu.
geleni ilk o karşılardı evde. gülen gözleriyle…
ben küçüktüm o zaman…
ve sen en çok bana gülerdin. küçük, gizli işlerimi ilk sen görürdün zira.
en çok da bordo olduğunu düşündüğüm o bez ayakkabılarını severdim ben o zaman.
renkli değildi fotoğrafın oysa.
tek renkli görünen bana gözlerin ve bez ayakkabılarındı.
sevgi rengindeydi gözlerin, umut rengindeydi, yaşam rengindeydi.
ve bordoydu bez ayakkabıların.
ben büyüdüm, sen fotoğraftaki adam hala.
ama hep gülen…
dayım, dayıcım…
yok hükmünde girdin hayatıma.
sana dair pek çok şey vardı da sen yoktun.
sana dair şeyler dolapta kilitliydi ve sen de saklanıyordun sevdiklerinin, sevdiklerimin kalplerinde özenle.
dolabın kilidiyle sevdiklerimizin kalbi açılınca ne çok şey çıkardı senle ilgili…
şimdi benim sana dair anlatacaklarım hep insanlardan, yazılanlardan, fotoğraflarından doğacak. bir de mektuplarından… o zaman “dayımın yazısı böyle çirkin olamaz” dediğim o güzel mektuplarından.
oysa seni yaşayıp anlatmak vardı dayım be.
seni senle yaşayıp cümle kurmak, yaşamak vardı seni.
okuduğun, okuduğum, benim için hep “senin okulun” olacak o okulda o güzel ve uzun yolu senle yürümek vardı.
bu güzel aile artık hep eksik hep yarım.
gözlerimiz hep hüzünlü artık.
sanki hepimiz gülen gözlerimizi senin fotoğraftaki gülümseyen yüzüne teslim etmişiz.
biz seni saklarken sen gülümsememizi saklamışsın.
dayım, dayıcım.
senin yokluğunla bir acı gelmiş, yerleşmiş yanı başımıza.
seni yaşayamayanlara da sirayet etmiş bu acı.
ve biliyorum doğacak olanlarımıza da sirayet edecek.
sen güzeldin ya, hani güzeli isterdin o yüzden biz de senden kalan eksikliğimizi yaşamın güzelliği ile doldurmaya çalışıyoruz.
güzelleştiriyoruz bu yüzden.
dayım, dayıcım.
her acıda yeniden diriliyorsun…
bazen acıtarak, bazen güldürerek…
ama sen hep bana gülüyorsun..en çok da bana…




orhan yalçın gültekin için bir cevap yazın Cevabı iptal et