Ben ömrümde en çok babama kızdım

Orhan Yalçın Gültekin

Ben ömrümde en çok babama kızdım.
Bir tek babamdan nefret ettim ömrümde.

Bir metre altmış dört santimlik bir adam
Çakır gözlü yakışıklı mı yakışıklı
Beyaz haricileriyle yokuşta belirdiğinde
Pencerelerden sarkarmış genç kızlar

İçmediğinde meleklerden âlâ
İçtiğinde zivanadan çıkmış az bile.

Ben bir tek adam gibi babamdan dayak yedim.
Elektriği, Filistin askısını filan saymıyorum.

Dürüstün dürüstü bir adamdı babam
Her zaman gurur duydum dürüstlüğünden

Ben ömrümde en çok babama kızdım.
Bir tek babamdan nefret ettim ömrümde.

Ben ömrümde en çok babamı özledim.

(Gecenin geç bir saatinde Can Baba’nın şiiri düştü gönlüme. dayanamadım; ben babam hakkında bir şiir yazsaydım, neler derdim diye düşündüm. Birden bu çıktı ortaya.)

One thought on “Ben ömrümde en çok babama kızdım”

  1. Çocukluk yıllarımda hem korktuğum hem de sevdiğim insandı Yılmaz ağabey. Onu ve benim sessiz sakin sevgi dolu babamı çok çook özlüyorum. Babalar günün kutlu olsun Yalçıncım.
    Haa bir de Yılmaz ağabeyin çukulatalarını da anımsadım

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s